Zgromadzenie Sióstr Miłosierdzia św. Wincentego a Paulo, nazywane potocznie szarytkami, ma swoje korzenie w XVII-wiecznej Francji. Nazwa „szarytki” nie ma jednak związku z kolorem szarym – pochodzi od francuskiego słowa charité, oznaczającego miłosierdzie. Zgromadzenie założyli św. Wincenty a Paulo oraz św. Ludwika de Marillac, którzy pragnęli, aby miłość Chrystusa docierała przede wszystkim do tych, którzy najbardziej jej potrzebują.

Siostry składają śluby czystości, ubóstwa i posłuszeństwa, a także szczególny ślub służby ubogim. To właśnie on w wyjątkowy sposób wyraża ich powołanie. Charyzmatem Sióstr Miłosierdzia jest niesienie miłości Chrystusa wszystkim potrzebującym – chorym, starszym, samotnym, a także dzieciom. Każdego dnia starają się dostrzegać człowieka, jego potrzeby i cierpienie, a swoją obecnością, modlitwą i konkretną pomocą odpowiadać na nie z sercem pełnym miłosierdzia.

Od początku swojej historii Siostry Miłosierdzia szczególną troską otaczały także najmłodszych. Dziś na całym świecie prowadzą szkoły, przedszkola, domy dziecka, świetlice oraz inne placówki, w których opiekują się dziećmi i towarzyszą im w dorastaniu. Ich misją jest nie tylko troska o rozwój i bezpieczeństwo najmłodszych, ale również przekazywanie im wartości chrześcijańskich, uczenie miłości do Boga i drugiego człowieka oraz pokazywanie, że dobro i miłosierdzie można czynić każdego dnia.

W Polsce Zgromadzenie Sióstr Miłosierdzia podzielone jest na kilka prowincji. Prowincja Krakowska obejmuje wspólnoty działające głównie w południowej i zachodniej Polsce oraz na Ukrainie. Siostry podejmują różnorodne zadania: posługują w szpitalach, domach opieki i parafiach, pracują w placówkach edukacyjnych, odwiedzają ubogich w ich domach, a także zajmują się osobami bezdomnymi. Niezależnie od miejsca i rodzaju podejmowanej pracy starają się łączyć prostotę, gorliwość i miłosierdzie, służąc każdemu człowiekowi z sercem otwartym na jego potrzeby.